<title_newspaper="Życie Warszawy">
<title_article="’Szelmostwa Skapena’ Moliera">
<author_1="Aleksander Płaczkowski">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="9">
<date="1951-09-15">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Dobrze się stało, iż akurat teraz — na początek roku szkolnego — wystawiono tę właśnie spośród licznych komedii Moliera. Choć „Szelmostwa Skapena” pochodzą z końcowego okresu twórczości wielkiego komediopisarza (pierwsze wystawienie 1671 r., a więc — u schyłku życia Moliera) niemniej jednak zawierają tyle młodzieńczej beztroskiej wesołości, że trudno było o lepszy wybór.
Gatunkowo utwór ten, jak zresztą cała niemal twórczość Moliera, wyrasta z commedia del’arte, czyli ze starej komedii ludowej, w której treść szkicowano ogólnie tylko, pozostawiając jej szczegóły swobodnej improwizacji aktorów „Szelmostwa Skapena”, to lekki rodzaj komedii — farsa, z tym jednak, że charaktery występujących w niej postaci, nawet konwencjonalnych, zbudował Molier z właściwym mu, niedościgłym realizmem. Wydobył na jaw zarówno tzw. komizm natury ludzkiej, jak i komizm współczesnego mu obyczaju. Dzięki temu, „Szelmostwa Skapena” są farsą nie pozbawioną cech satyry społecznej.
Treść utworu jest prosta. Oto dwóch nieporadnych młodzieńców, Oktaw i Leander, zapałało miłością do dwu dziewczyn — Hiacynty i Zerbinety wbrew woli i bez wiedzy swych ojców, bogatych i skąpych starców. Obyczaj ówczesny daje „głowie domu” wprost despotyczną władzę nad rodziną. Sytuacja fatalna, bez zgody bowiem starców nie może być mowy o małżeństwie.
A jednak znajduje się ratunek dla zakochanych. Przychodzi im z pomocą Skapen, służący Leandra, typ poczciwego hultaja i niecnoty. Rozwija on przez dwa akty komedii tyle chytrości i zręczności, tyle kawałów i tricków, iż nie tylko realizuje marzenia zakochanych i łączy pary, wyprowadzając w pole obydwóch skąpców, ale też, niejako przy okazji, bierze odwet za doznane w służbie zniewagi i krzywdy, nie ponosząc przy tym najmniejszej choćby kary.
Rozwój „akcji pomocowej”, rozwijanej przez Skapena na scenie, stanowi o rozwoju zabawy na widowni. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>